صحبت گل سرخ از باران و
صحبت باران از گل سرخ است ،
اما هي باد مي آيد ،
آمدن ، وزيدن و افعال ساده ئی ديگر.
با اين همه ،وقتی كه وزيدن باد…هی بی جهت است،
يعنی چه!؟ هی علامت حيرت! هی علامت پرسش؟

گل سرخ ،پياده ئی مغموم است
گوشه يك پارك قديمی شايد
خواب دامنه ئی دور از دست را مي بيند.
پس چرا پی ستاره در پياله آب مي گردي گلم !؟
يك امشب نخواب و بر بام باد برآ‌،
سينه ريز ستارگان باكره را به نرخ يك آواز ساده خواهی خريد .

فكر می كنی من بی جهت به اين زبان هفت ساله رسيده ام !؟
نه به جان نسيما ،نه!
بخاطر همه آن خوابهامان در نيمه راه بيم و باور است كه چانه می زنم