ما برمیگردیم...!

طبق قولی که سال گذشته در همین تاریخ به خودمون داده بودیم ، جهت صعود و طی مسیر زیبای دره ی طالقان به دره سه هزار تنکابن هماهنگی و برنامه ریزی های لازم رو انجام دادیم و6/30 صبح روز جمعه 13 خرداد 1390 به سمت طالقان حرکت کردیم.

حدود ساعت 9 دوست عزیزمون آقای جوادی تو مسیر به ما پیوستن و با رسیدن به روستای مبدا از ساعت 10/30 حرکت ما در روز اول آغاز شد.

ابتدای مسیر از روستای پراچان آغاز میشه که دره ای بسیار سبز و زیباست که در بعضی قسمتهای مسیر ریزش بهمن عبور از راه اصلی رو کمی سخت و  البته زیباتر هم کرده بود.

یکی از قسمتهای هیجان انگیز مسیر در منطقه ای به اسم دوآب قرار داره که باید زحمت بکشید و از رودخانه ای خروشان رد بشید!

منم که سابقه ی درخشانی در پیوستن به رودهای خروشان دارم که البته اینبار به مدد دوستان فقط به خیس شدن انجامید و با موفقیت به آنسوی آبها رسیدم!

دروازه ی سنگی

حدود ساعت 4 عصر به منطقه ای به اسم دُمچه رسیدیم که در واقع محل مناسب و پر آب و البته بسیار سردی جهت شب مانی و کمپ زدن هست.

آبشار و محل کمپ دمچه

7 صبح روز دوم حرکت ما از روی مسیر کاملا پوشیده از برف به سمت گردنه ی گبرچال آغاز شد. لازمه بگم دسترسی به قله های گردون کوه و میش چال هم از اینجا آغاز میشه.

من و آقای جوادی عزیز

ساعت 10 صبح با موفقیت عکسی روی گردنه گرفتیم و از روی یخچالهای دائمی به سمت دره ی سه هزار سرازیر شدیم.

گردنه ی گَبَر چال

در طی مسیر به سمت میانرود یک سورپریز عالی در انتظار شماست ، آبگرم فوق العاده ای که خستگی برنامه رو از تنتون میگیره و توصیه میکنم که از دستش ندین!

اکثر دوستان کوهنورد کنار آبگرم اقدام به چادر زدن و شب مانی میگیرن ولی با طی فقط یک ساعت دیگه میتونید به یک منطقه سبز و زیبا و آروم و البته پر آب برای چادر زدن برسید.

7صبح روز سوم چادرها رو جمع کردیم و دره زیبا و سبز رو ترک کردیم . حدود ساعت 8/30 روستای درجان رو رد کردیم و وارد جاده ی خاکی و طولانی شدیم که البته کاملا قابل دسترسی هست و میتونید قبلا هماهنگ کنید که ماشین تو روستای درجان منتظرتون باشه.

در غیر این صورت پیاده و یا اگر خوش شانس بودین این فاصله 30 کیلومتری رو باید با نیسان طی کنید تا به اول جاده ی آسفالت برسید.

روستای درجان

طبق معمول برنامه با تن دادن به دریا ختم بخیر شد و جای همه ی دوستان کوهنوردم هم خالی!‏