این چند نفر! 

بلاخره موفق شدم برم پيله ورين! ميگم بلاخره چون بچه ها قبلاً چند بار رفته بودند ولي من نتونسته بودم كه همراهشون برم.خلاصه ما روز پنجشنبه۱۸ مهر با يك گروه ۲۰ نفره ساعت يك ظهر به مقصد روستاي مغول آباد حركت كرديم ، البته با نيسان! وبعد از حدود ۳ ساعت پياده روي رسيديم به پيله ورين.يك شب فوق العاده رو تو امامزاده روستا گذرونديم و ۷ صبح روز جمعه به قصد برگشت حركت كرديم. تمام مسير زرد و قرمز و پر از درختهاي ازگيل و زالزالك و زرشك وتمشك و...بود.واقعاً عالي بود.روز جمعه چيزي در حدود ۳۰ كيلومتر كوهنوردي داشتيم! ولي چون همه چيز عالي بود و بچه ها پر از انرژي ، اصلا نفهميديم كه چجوري رسيديم.

خیلی ها به خاطر کوهنوردی جمعه هاشمون رو تو درکه و دربند سپری میکنند ولی به ندرت تصمصم به صعود قله توچال میگیرند. توصیه میکنم یک بار برای صعود قله ۳۹۷۰ متری توچال اقدام کنید. دلپذیر ترین راه اینه که بعد از ظهر ازمسیر دربند تا پناهگاه شیرپلا رفته و شب رو اونجا استراحت کنید.خاطره شب نشینی تو حیاط پناهگاه و منظره شب تهران واقعاْ به یاد ماندنیه ! وصبح زود برای صعود اقدام کنید.برای برگشت هم ۳ تا انتخاب دارید : ۱- از همون راهی که اومدید برگردید که البته یک کم طولانی و سنگینه ۲- از مسیر ولنجک برید پائین و یا.. برگشت با تله کابین رو تجربه کنید که از همش جالب تره ! به هر حال این تجربه رو از دست ندید و فراموش  نکنید که حتی مردادماه هم اون بالا دندونهاتون از سرما به هم میخوره، پس لباس گرم رو فراموش نکنید.